در این زمینه کارشناسان معتقدند: پرداخت یارانه شیر به مصرفکننده جایگاه اولیه خود را از دست داده است. چراکه یارانه به مصرفکننده به منظور افزایش فرهنگ مصرف شیر در جامعه و تشویق مردم برای مصرف آن پرداخت میشد که در حال حاضر با توجه به بالارفتن ارزش غذایی این محصول در جامعه و شکلگیری آن در سبد غذایی خانوار، پرداخت یارانه به مصرفکننده شیر دیگر جایگاهی ندارد و با توجه به افزایش شدید قیمت علوفه در بازارهای جهانی و داخلی، ناهماهنگی هزینههای تولید با هزینههای فروش محصولات دامی و ورشکستگی واحدهای دامداری لازم است این یارانه به منظور پایداری و افزایش تولید به بخش تولیدی اختصاص یابد که مسلما کاهش هزینههای تولید و افزایش میزان تولید باعث کاهش قیمت در بازار مصرف خواهد شد.
به گزارش خبرنگار دامپروری ایسنا، مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی در گزارش مشروحی نیز تاکید کرده است: با احتساب جمعیت روستایی تقریبا نیمی از جمعیت کل کشور در دوره مورد بررسی، از یارانه شیر هیچگونه بهرهبرداری نداشتهاند. استانهای سیستان و بلوچستان، ایلام، بوشهر، اردبیل، چهارمحال و بختیاری، کهگیلویه و بویراحمد و هرمزگان با در اختیار داشتن7/9 درصد خانوارهای شهری کشور نیز هیچ سهمی از شیر یارانهای ندارند.
همچنین در این گزارش با اشاره به سه برابر شدن حجم شیر یارانهای، عنوان شده است: در یک دوره مشخص توزیع، سرانه شیر یارانهای از 12 کیلوگرم به 7/29 کیلوگرم افزایش یافته است؛ اما بررسی آمار هزینه خانوار دهکهای درآمدی نشان میدهد شکاف مصرف بین گروههای پایین و بالای درآمدی پیرامون مصرف شیر تغییر محسوسی نداشته است و بر همین اساس با شیوه اجرایی کنونی توزیع شیر یارانهای، افزایش میزان یارانه لزوما باعث بهبود وضعیت گروههای هدف (کم درآمد) نخواهد شد و باید نحوه مدیریتها، سیاستها، شیوههای قیمتگذاری و روشهای دستیابی به هدف در این بخش بازبینی و اصلاح شود.
این در حالیست که مسوولان تغییر شیوه پرداخت یارانه را اجرا نشدنی عنوان کرده و بر همان شیوه قبلی معتقد هستند. نظامالدین سجادی - معاون امور دام وزارت جهاد کشاورزی در این زمینه اظهار میکند: در صورتیکه همه شیر تولیدی به صورت یارانهای توزیع میشد بخشی از یارانه به تولید اختصاص مییافت اما این یارانه برای مصرفکننده است که اختصاص آن به همه دامداران اجرایی نیست.
از سوی دیگر ادامه این شیوه نارضایتی دامداران را به همراه دارد چراکه قیمت نهادهها روزانه رو به افزایش است که فشار خشکسالی و کمبود علوفه نیز مضاعف شده است که کارشناسان، دامداران و صنایع لبنی با توجه به مشکلات بخش تولید و نادرستی شیوه پرداخت به مصرفکننده که نیمی از شیر یارانهای به دست مصرفکننده نمیرسد، به حمایت از بخش تولید و تغییر شیوه پرداخت این یارانه تاکید دارند و عدم پرداخت یارانه شیر به واحدهای دامداری به بهانه زیادی تعدادشان و سخت بودن نظارت و کنترل بر آنها را بیانصافی میدانند چراکه اگر مسوولان تمایل به پرداخت این شیوه داشته باشند اجرای آن به راحتی و با کمترین فساد اقتصادی امکانپذیر است.
البته با توجه به اینکه مسائل پیچیده و عوامل زیادی در نحوه پرداخت یارانه شیر به بخش تولید دخیل است لازم این نوع پرداخت به طور همه جانبه و دقیق بررسی شود که مبلغ در نظر گرفته شده به صورت آزمون و خطا هزینه نشود.
