به گزارش ایانا، دبیر هجدهمین کنگره ملی علوم و صنایع غذایی ایران در مشهد با اعلام این خبر افزود: چینی ها بر روی زعفران ایران کارهای تحقیقاتی و ژنتیکی انجام می دهند.

دکتر علی مرتضوی هشدار داد با گسترش این گونه فعالیتها، تولید زعفران در خراسان رضوی به عنوان قطب تولید این محصول در کشور و دنیا، دچار مشکل خواهد شد.

وی همچنین به وضعیت صنایع غذایی استان اشاره کرد و گفت: بخش زیادی از صنایع غذایی استان عمر بالای 30 تا 40 سال دارد، صنایع قند هم مربوط به 50 سال قبل است و با استانداردهای روز دنیا مطابقت ندارد.

مرتضوی با بیان این که استفاده از فناوریهای جدید در صنایع غذایی به کاهش ضایعات کمک می کند و بهره­وری و کیفیت محصول تولیدی را افزایش می دهد، گفت: در گذشته با به کارگیری سیستمهای قدیمی از هر هشت کیلوگرم شیر یک کیلوگرم پنیر تولید می­شد، ولی امروزه با روش «نانو» از هر 3.2 کیلوگرم شیر یک کیلوگرم پنیر استحصال می شود.

این کارشناس صنایع غذایی گفت: ضایعات سالانه دو تا سه میلیون تنی در غلات به صنایع غذایی برمی گردد.

دبیر هجدهمین کنگره ملی علوم و صنایع غذایی ایران متذکر شد: کشت پسته در بیشتر نقاط جهان در حال گسترش است و اگر فکری برای آن نشود، دچار مشکل خواهیم شد.

مرتضوی ادامه داد: اگر علم به کمک صنعت نیاید و صنایع به روز نشود، نمی توانیم صدمات وارده به بخش صنعت را جبران کنیم.

وی با بیان این که نمی شود به صورت دستوری کار تحقیقاتی انجام داد، گفت: برخی از صاحبان صنایع به استانداردسازی محصولات خود اعتقادی ندارند و تا زمانی که به تاثیر علم در بخش صنعت اعتقاد پیدا نکنیم، به استانداردسازی در تولید نخواهیم رسید.

دبیر هجدهمین کنگره ملی علوم و صنایع غذایی ایران تاکید کرد: توان نظارتی اداره استاندارد با توجه به حجم واحدهای تولیدی آن قدر نیست که بتواند در مدتی کوتاه بر همه آنها نظارت کند. در این وضعیت ضرورت دارد با فرهنگ سازی، تولیدکنندگان بر چگونگی تولید کیفی محصولات خود نظارت کنند.

مرتضوی افزود: در زمانی که برخی از بازرگانان و تولیدکنندگان ایرانی کالاها و محصولات بی کیفیت خود را به کشورهای آسیای میانه صادر می کردند، تجار و تولیدکنندگان ترکیه با انجام یک کار زیربنایی توانستند بازار آسیای میانه را از دست ایران خارج کنند.

وی در پایان گفت: در کشورهای توسعه یافته اعتبارات خوبی برای پژوهش اختصاص می یابد، ولی در کشور ما اعتبارات بخش پژوهش اندک و عمده آن در اختیار دولت است و سهم بخش خصوصی ناچیز  است.