به گزارش پایگاه خبری صنایع غذایی فودنا، در شبی که نخبگان اقتصاد و صنعت در دهمین جشنواره نشان عالی امینالضرب گرد هم آمده بودند، نامی طنینانداز شد که تداعیگرِ بیش از نیمقرن تجربه، تخصص و ایستادگی در صنعت غذای ایران است؛ فردین عالیزاد. او نه فقط یک صنعتگر، که وارثِ نسلی است که استانداردِ کیفیت را برای اولین بار در غرب آسیا تعریف کردند.
ریشههایی که در خاکِ سخت روییدند
فردین عالیزاد در سخنان خود در این مراسم، روایتی تکاندهنده از میراث پدر و پدربزرگش داشت. او با یادآوری دوران طلایی دهه ۴۰ و تولیدات پیشرو در «شوکومارس» که حتی در منطقه خاورمیانه رقیبی نداشت، از «برشی» سخن گفت که با انقلاب و ملی شدن صنایع رخ داد. اما آنچه عالیزاد را متمایز میکند، نه شکوهِ دیروز، که «جسارتِ دوباره برخاستن» است. او گفت: «با مقداری پسانداز پدرانه، دوباره از صفر شروع کردیم؛ پدرم هیچگاه ایران را ترک نکرد.»
این روایت، داستانِ خانوادهای است که با وجود فشارها، به جای مهاجرت یا ناامیدی، آستین بالا زدند تا با تکیه بر دانش و پشتکار، دوباره چرخهای صنعت ایران را به چرخش درآورند.
از سانکوئیک تا سنایچ؛ معماریِ یک برند ماندگار
پس از بازگشت فردین عالیزاد از تحصیلات عالی در فرانسه و آمریکا در دهه ۷۰، فصل نوینی در فعالیتهای این خانواده آغاز شد. با هوشمندی، همکاریهای بینالمللی با شرکتهای دانمارکی کلید خورد و برند محبوب «سنایچ» متولد شد. اما توسعه به همینجا ختم نشد؛ راهاندازی مجموعه «شیوا» و ورود به تولید پاستیل، پودر ژله و دسر، گروه صنعتی عالیزاد را به یک هلدینگ بزرگ غذایی تبدیل کرد.
امروز این گروه با اشتغالزایی برای ۱۶۵۰ خانواده، بزرگترین تولیدکننده کنسانتره میوه در ایران است و نام «سنایچ» به عنوان برندی شاخص و ماندگار در خانههای ایرانی میدرخشد.
پیامی برای جوانان؛ «کیفیت، تنها راه رستگاری است»
نقطه عطف سخنرانی فردین عالیزاد در جشنواره امینالضرب، زمانی بود که او جایزه خود را به جوانان ایران اهدا کرد. او که شرایط امروزِ اقتصاد را برای جوانان دشوار میبیند، پیامی صریح داشت: «به بچههایمان یاد بدهیم که به هیچ عنوان از کار کم نگذارند. کیفیت و صداقت در کار، تنها راهی است که میتواند در درازمدت پایداری ایجادکند.»
او تأکید کرد که حتی در شرایط ضعیف اقتصادی، پتانسیلهای عظیمی در جوانان نهفته است که اگر با رویکردِ «تمرکز بر کیفیت» همراه شود، میتواند ایران را به جایگاه اصلی خود در صنعت غذا بازگرداند.
چرا عالیزاد سزاوار این نشان بود؟
دریافت نشان امینالضرب برای فردین عالیزاد، نه فقط تقدیر از یک مدیر موفق، بلکه ستایش از یک «تعهد اخلاقی» بود. مدیریت مجموعهای که پس از درگذشت پدر در سال ۱۳۸۴ با اقتدار ادامه یافته و اکنون ستون فقرات تولید آبمیوه و کنسانتره در کشور است، نشان از بلوغ مدیریتی او دارد. فردین عالیزاد ثابت کرد که صنعتگر واقعی کسی است که در سختترین دوران، امید را به درونِ کارخانهها تزریق میکند و سقفی برای معیشت هزاران نفر میسازد.