به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران، منطقه خراسان، «آرزو شجیعی»، دانشجوی زیستشناسی دانشگاه فردوسی مشهد و «امین سالاری»، دانشجوی دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد به راهنمایی دکتر «ناصر مهدوی شهری» به بررسی اثرات دارچین و آدامسهای دارچینی بر بافت پوششی مخاط دهان پرداختند.
بر اساس این پژوهش دارچین به عنوان داروی گیاهی برای کاهش اشتها، نفخ و درد شکم و احتمالاً دیابت نوع دوم به کار میرود؛ اما استفاده از آن، به خصوص آدامسهای دارچینی اثرات سویی بر بافت مخاط دهان دارد.
در این پژوهش، ایجاد زخمهای دهانی که در ابتدا به صورت احساس سوختگی در دهان نمایان میشود، از جمله آسیبهای این مواد بر بافت مخاطی دهان ذکر شده و آمده است: «علاوه بر این، ورم لبها و التهاب و تکثیر بافت پوششی دهان از دیگر اثرات سوءاستفاده از این ماده است.»
این مقاله میافزاید: «زخمهای مزمن سطحی و ورم لبها به درمان استوییدی پاسخ میدهد و با حذف عامل آدامس به طور کامل خوب میشود و التهابات و تکثیر بافت پوششی نیز با قطع عامل تغییرات قابل برگشت است.»
بر اساس نتایج این پژوهش افرادی که دارای سابقهی التهاب و زخم در مخاط دهان هستند، باید در مصرف آدامسهای دارچینی توجه کنند.»
دارچین درختیست که بیشتر در هند و چین میروید و پوستههای خشک شدهی آن به صورت پودر و به عنوان چاشنی مصرف میشود.
براساس یافتههای دانشمندان، عصاره دارچین، فعالیت آنتی اکسیدان قوی و پتانسیلی برای کمک به حفظ قند خون و کلسترول دارد و بالا برنده قدرت سیستم ایمنی و کمککننده به کاهش احتمال بروز سرطان است.