به گزارش پایگاه خبری صنایع غذایی فودنا، صنعت غذا به عنوان یکی از ستونهای اصلی تولید در کشور، نقشی تعیینکننده در تأمین امنیت غذایی، اشتغالزایی و توسعه صادرات غیرنفتی ایفا میکند. با وجود تمامی چالشهای اقتصادی نظیر نوسانات ارزی و محدودیتهای صادراتی، فعالان این حوزه معتقدند صنعت غذا همچنان ظرفیت بسیار بالایی برای رشد دارد؛ مشروط بر اینکه بسترهای لازم برای فعالیت در فضایی رقابتی فراهم شود.
آرامش در تولید و تأمین مواد اولیه
محسن امینی در بررسی وضعیت فعلی صنایع غذایی اظهار داشت: «خوشبختانه در مقطع کنونی، بازار تأمین مواد اولیه از ثبات نسبی برخوردار است و تولیدکنندگان با بحران حادی برای تهیه مواد اولیه مواجه نیستند. این ثبات در زنجیره تأمین باعث شده تا روند تولید در بسیاری از واحدهای صنایع غذایی بدون اختلال و به صورت مستمر ادامه یابد.»
وی افزود: «حفظ امنیت غذایی کشور مستقیماً به ثبات در زنجیره تأمین وابسته است و هرگونه خلل در این بخش میتواند پیامدهای ناخوشایندی برای تولید داشته باشد.»
صنعت غذا؛ رکن حیاتی در اقتصاد ملی
عضو کمیسیون صنایع غذایی اتاق ایران با تأکید بر نقش استراتژیک این صنعت گفت: «صنایع غذایی علاوه بر تأمین کالاهای اساسی و مایحتاج روزمره مردم، یکی از فعالترین بخشهای اقتصادی کشور در حوزه اشتغال پایدار است. رویکرد مدیریتی در این صنعت باید به گونهای باشد که ضمن حصول سود منطقی برای تولیدکننده، مصرفکننده نیز به کالای باکیفیت با قیمت مناسب دسترسی داشته باشد.»
انتقاد از مداخلات دولتی در قیمتگذاری
امینی با انتقاد صریح از روند فعلی قیمتگذاری دستوری تصریح کرد: «اگر دولت مواد اولیه را با قیمت واقعی و تمامشدنی در اختیار واحدها قرار دهد، نیازی به تعیین قیمت دستوری نخواهد بود. اصل بازار بر رقابت استوار است؛ رقابت سالم میان تولیدکنندگان موجب ارتقای کیفیت و کاهش هزینهها میشود و در نهایت منفعت آن به جیب مصرفکننده میرود.»
وی تأکید کرد: «دولت باید به جای مداخله مستقیم در قیمتگذاری، زمینهساز رقابت آزاد باشد و در صورت لزوم، تسهیلات واردات مواد اولیه با قیمت مناسب را فراهم کند تا قدرت خرید خانوارها افزایش یابد.»
ثبات سیاستگذاری؛ کلید اعتماد در بازارهای جهانی
یکی از محورهای مهم مورد تأکید عضو کمیسیون صنایع غذایی اتاق ایران، ضرورت ثبات در قوانین صادراتی است. وی گفت: «صادرکنندگان خارجی زمانی به تولیدکننده ایرانی اعتماد میکنند که از حضور مستمر و بلندمدت آنها در بازار اطمینان داشته باشند. صدور بخشنامههای خلقالساعه و ممنوعیتهای لحظهای صادرات، اعتبار فعالان ایرانی را در بازارهای جهانی خدشهدار میکند.»
امینی افزود: «گرچه در شرایط بحرانی محدودیتها ممکن است اجتنابناپذیر باشد، اما در شرایط عادی، فعالان صادراتی نیازمند ثبات در قوانین هستند تا بتوانند برنامهریزیهای بلندمدت داشته باشند.»
چشمانداز صنایع غذایی ایران؛ از لبنیات تا صادرات فناوری
این فعال اقتصادی در خصوص مزیتهای رقابتی ایران گفت: «صنایع لبنی و فرآوردههای غذایی فرآوریشده، از پیشتازان صادراتی ما هستند و برندهای ایرانی در بازارهای منطقه جایگاه مناسبی کسب کردهاند. همچنین صنایع کنسروی ظرفیتهای صادراتی بالایی دارند.»
وی درباره وضعیت فناوری تولید نیز بیان داشت: «صنایع غذایی ایران از نظر دانش فنی و تجهیزات عقب نیست. بسیاری از کارخانهها از فناوریهای روز استفاده میکنند و خوشبختانه دانش فنی ماشینسازان داخلی نیز به سطحی رسیده که بخش بزرگی از تجهیزات مورد نیاز در داخل کشور طراحی و تولید میشود.»
آیندهنگری؛ امید به رشد در ۵ سال آینده
امینی در پایان با نگاهی به آینده گفت: «ایران سرزمین فرصتهاست و با نیروی انسانی متخصص و ظرفیتهای بالقوه فراوان، اگر دولت و بخش خصوصی در کنار یکدیگر موانع را برطرف کنند، در پنج سال آینده شاهد جهش و رشد قابل توجه در صنعت غذا خواهیم بود. مهمترین مطالبه ما کنار گذاشتن قیمتگذاری دستوری و حرکت به سمت یک اقتصاد رقابتی واقعی است.»