روند متوسط مصرف گوشت قرمز یک خانوار از سال ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۳ نزولی بوده است. در سال ۱۳۹۰ متوسط مصرف گوشت قرمز یک خانوار ایرانی در ماه حدود ۲.۸ کیلوگرم بوده است. این سال البته شرایطی ویژه نسبت به سالهای بعدتر داشته است. در این سال هنوز تحریمهای هستهای اعمال شده علیه ایران شدت نگرفته بود و از سوی دیگر دولت به هر فرد یارانهای معادل ۴۵ دلار تخصیص داده بود که منجر به افزایش قابلتوجه قدرت خرید شده بود.
با اینحال بعد از سال ۱۳۹۰ و شدت گرفتن تحریمهای آمریکا و سایر کشورهای غربی علیه اقتصاد ایران موجب شد تا تورم افزایش یافته، قدرت خرید افراد کمتر شود و میانگین مصرف گوشت قرمز یک خانوار نیز کاهش پیدا کند. در سال ۱۳۹۲ میانگین مصرف گوشت قرمز یک خانوار به صورت ماهانه ۲.۱۹ کیلوگرم برآورد شده است. بعد از انعقاد برجام و کاهش تورم و افزایش توامان قدرت خرید مردم، روند کاهشی مصرف گوشت قرمز متوقف شده و روندی ثابت را در پیش گرفت.
خروج آمریکا از برجام و بازگشت دوباره تحریمها به افزایش تورم انجامید؛ بهطوری که در سال ۱۳۹۸ رقم مصرفی گوشت قرمز یک خانوار در ماه معادل ۱.۳۸ کیلوگرم برآورد شد. البته از سال ۱۳۹۸ به بعد متوسط مصرف گوشت قرمز خانوارها افزایش یافت و در سال ۱۴۰۰ معادل ۱.۸ کیلوگرم محاسبه شد. علت این امر مشخص نیست اما میتوان در اینباره حدسهایی زد.
یکی از موارد رشد مصرف گوشت قرمز به عنوان کالای جانشین و تحولات مربوط به سبد مصرفی خانوارها است. مورد دیگر نیز میتواند افزایش مصرف در دوره کرونا به علت نااطمینانی در مورد حوادث آینده باشد. با اینوجود از سال ۱۴۰۱ روند متوسط مصرف گوشت یک خانوار ایرانی کاهشی شده و در سال ۱۴۰۳ به پایینترین مقدار در ۱۴ سال رسید. در این سال متوسط مصرف گوشت قرمز معادل یک کیلو و ۲۵۰ گرم در ماه بوده است.