به گزارش پایگاه خبری صنایع غذایی فودنا، مذاکرات دیپلماتیک میان نمایندگان ایران و آمریکا که از روز شنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۵ در اسلامآباد آغاز شده بود، تا بامداد یکشنبه ادامه یافت اما در نهایت با بنبست مواجه شد. این نشست که با میانجیگری و میزبانی دولت پاکستان و پس از یک دوره جنگ ۴۰ روزه شکل گرفته بود، نتوانست انتظارات برای رسیدن به یک سند صلح پایدار را برآورده کند.
جزئیات ماراتن دیپلماتیک در پاکستان
گزارشهای رسیده حاکی از آن است که تیمهای مذاکرهکننده حدود ۲۱ ساعت بر سر میز گفتوگو حضور داشتند. این مذاکرات که تا ساعات پایانی روز یکشنبه به طول انجامید، تحتالشعاع مطالبات حداکثری طرف آمریکایی قرار گرفت. منابع نزدیک به تیم مذاکرهکننده ایرانی اعلام کردند که هیئت آمریکایی بیش از آنکه به دنبال حل مسائل باشد، به دنبال ترمیم وجهه بینالمللی خود پس از بنبستهای نظامی اخیر بود.
واکنش وزیر خارجه پاکستان به نتیجه مذاکرات
محمد اسحاق، وزیر امور خارجه پاکستان، در پی پایان بینتیجه این نشست، ضمن ابراز تاسف از عدم دستیابی به توافق، بر ادامه تلاشهای دیپلماتیک اسلامآباد تاکید کرد. وی اظهار داشت: «اسلامآباد همچنان به تلاشهای خود برای نزدیک کردن دیدگاههای طرفین ادامه خواهد داد تا از بازگشت درگیریها جلوگیری شود.» وزیر خارجه پاکستان همچنین از هر دو طرف خواست تا به قرارداد آتشبس فعلی پایبند بمانند و خویشتنداری خود را حفظ کنند.
خط قرمزهای ایران؛ تنگه هرمز و حقوق هستهای
یک منبع آگاه در تیم مذاکرهکننده اعلام کرد که دلیل اصلی شکست مذاکرات، اصرار آمریکا بر شروطی بود که پیش از این در میدان جنگ نتوانسته بود به آنها دست یابد. این منبع تصریح کرد: «آمریکاییها در پی محدود کردن مدیریت ایران بر تنگه هرمز و عقبنشینی از دستاوردهای هستهای صلحآمیز بودند که با مخالفت قاطع تیم ایرانی مواجه شد.» به گفته وی، تیم مذاکرهکننده ایران به عنوان نماینده مردم، وظیفه صیانت از دستاوردهای میدانی را بر عهده داشت و اجازه نداد حقوق حاکمیتی کشور قربانی زیادهخواهیهای واشینگتن شود.
سرنوشت نامعلوم میز مذاکره در آینده
در حالی که پاکستان به تداوم آتشبس امید بسته است، شواهد نشان میدهد که ایران فعلاً برنامهای برای برگزاری دور بعدی مذاکرات ندارد. به نظر میرسد آمریکا با رویکرد «طلب امتیازات جنگی در میز مذاکره»، فرصت به دست آمده برای صلح را از بین برده است. ناظران سیاسی معتقدند که توقف مذاکرات در این مقطع، پیام روشنی به جامعه جهانی مخابره کرد که ایران تحت فشارهای دیپلماتیک از منافع استراتژیک خود عقبنشینی نخواهد کرد.