شریه اکونومیست در گزارشی جامع نوشت هر جنگی دستکم یک بازنده دارد و اگر آتشبس فعلی بهعنوان پایان جنگ ایران در نظر گرفته شود، دونالد ترامپ بزرگترین بازنده آن خواهد بود. به باور این نشریه، جنگ نه تنها به اهداف تعیینشده دولت آمریکا نزدیک نشد، بلکه محدودیتهای قدرت این کشور را نیز آشکار کرد.
شکنندگی صلح و اختلافات اساسی تهران ـ واشنگتن
اکونومیست تأکید میکند صلح موجود بسیار شکننده است. آمریکا و ایران حتی بر سر اینکه آتشبس شامل لبنان میشود یا خیر، توافق ندارند؛ جایی که حملات اسرائیل عملاً خطر فروپاشی توافق را افزایش داده است. همچنین، دو طرف درباره نحوه بازگشایی تنگه هرمز اختلاف جدی دارند و حتی دستورکار مذاکرات اسلامآباد نیز هنوز نهایی نشده است.
هزینههای سنگین ادامه جنگ برای آمریکا
به نوشته این نشریه، دلیل اصلی پرهیز کاخ سفید از بازگشت به درگیری، هزینههای اقتصادی و سیاسی سنگین آن است. تهدیدهای لفظی و مواضع تند آمریکا بیشتر تلاشی برای مدیریت افکار عمومی و پوشاندن عقبنشینی است. آغاز دوباره جنگ میتواند بازارهای جهانی را دچار شوک کند و ادعای واشنگتن درباره «ایجاد ثبات منطقه» را زیر سؤال ببرد.
راهبرد دوگانه ایران؛ مذاکره همراه با حفظ بازدارندگی
ایران نیز با محاسبات خاص خود در مسیر مذاکره گام برمیدارد. فشارهای جنگی و ضرورت کاهش تحریمها باعث شده تهران مسیر گفتوگو را دنبال کند؛ با این تحلیل که گذر زمان بیشتر به سود ایران است تا آمریکا، زیرا واشنگتن با محدودیت زمان و هزینههای فزاینده مواجه است.
سناریوی محتمل؛ مذاکرات فرسایشی و پیچیده
این گزارش معتقد است محتملترین حالت، ادامه وضعیت موجود همراه با مذاکرات سخت و زمانبر است. ایران تلاش میکند توانمندیهای خود را بازسازی کند و جایگاه منطقهای خود را حفظ نماید، در حالی که آمریکا نتوانسته اهداف اعلامی مانند تغییر رفتار تهران یا ایجاد ثبات پایدار در منطقه را محقق کند.
پیچیدگیهای تازه در امنیت منطقه
اکونومیست مینویسد این جنگ ساختار امنیتی منطقه را پیچیدهتر کرده است. امنیت انرژی، کنترل تردد دریایی در تنگه هرمز و تهدیدهای متقابل علیه زیرساختهای حیاتی، اکنون به محورهای اصلی رقابت تبدیل شدهاند. حتی با توسعه مسیرهای جایگزین انتقال انرژی، ریسکهای ژئوپلیتیکی همچنان پابرجاست.
تحولات داخلی ایران و نقش نهادهای مرکزی
گزارش اشاره میکند که با وجود فشارهای جنگی، ساختار سیاسی ایران توانسته فعالیت خود را ادامه دهد. نقش سپاه پاسداران در مدیریت شرایط و حفظ ثبات برجستهتر شده و حکومت تلاش دارد خود را با وضعیت جدید تطبیق دهد.
پرونده هستهای؛ محور اختلافات ثابت
اکونومیست تأکید میکند پرونده هستهای، با وجود آسیب به برخی زیرساختها، همچنان گره اصلی اختلاف میان تهران و واشنگتن است و نحوه مدیریت آن میتواند آینده امنیت منطقه را تغییر دهد.
اسرائیل؛ قدرت سخت، دستاورد محدود
در بخش دیگری آمده است که اسرائیل با وجود قدرت نظامی بالا، نتوانسته اهداف بلندمدت خود را در منطقه تثبیت کند و تحولات اخیر نگاهها به نقش این رژیم را پیچیدهتر کرده است.
آمریکا در برابر پرسش قدیمی: قدرت نظامی تا کجا کافی است؟
در پایان، اکونومیست نتیجه میگیرد که این جنگ نشان داده برتری نظامی آمریکا، بدون یک استراتژی منسجم، توان دستیابی به نتایج تعیینکننده را ندارد؛ موضوعی که به باور این نشریه، ترامپ را در موقعیت یک «بازنده راهبردی» قرار داده است.